Ποιήματα

ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΓΡΑΦΗ (1996, 2014)

 

axilleios-grafh-cover-300Αιματολογικές εξετάσεις

 

Στις φλέβες σου κυλάει μελάνι.
Στο αιματολογικό σάστισαν.
Εν τούτοις γέμισαν κάμποσες φιάλες
για τα επείγοντα περιστατικά της μοναξιάς.

tree-grey

Δύσκολη εποχή

 

Δύσκολη εποχή ο χωρισμός.
Δεν ξέρεις τι να φορέσεις.
Βάζεις απόφαση τελεσίδικη,
κρυώνεις.
Βάζεις ελπίδα σμιξίματος,
ζεσταίνεσαι.
Πετάς τότε βιαστικά πάνω σου
ό,τι βρίσκεις πρόχειρο στη μνήμη
και ας σου λένε πως χρόνια τώρα
φοράς τα ίδια και τα ίδια.

tree-grey

axilleios-grafh-cover_300Μέθοδοι σωφρονισμού

 

Από τότε
που πρωτοφώναξα τη θλίψη με το μικρό της όνομα
ο εγκλεισμός μου σε ποιήμα
κρίθηκε απαραίτητος.

tree-grey

Ακρίτες

 

Ποιοι θα υπερασπιστούν
τα σύνορα της ζωής μας όταν χρειαστεί;

Θα μας κυριεύσει αμαχητί η πραγματικότητα.

Είναι καιρός πια να ληφθούν σοβαρά μέτρα
για την υπογεννητικότητα των ονείρων.

tree-grey

Αποκαθήλωση

 

Το φεγγάρι βγήκε στο σώμα σου από νωρίς.
Από όπου και αν το δω βυζαντινός άγιος
με κοιτάει στα μάτια.
Εικονομάχος ο χρόνος ζητά την αποκαθήλωσή σου.

tree-grey

Περί ποιητικής ηθικής

 

Ο καλός ποιητής ψαρεύει με το καλάμι
περιμένοντας.
Ο κακός ρίχνει δυναμίτη και μαζεύει νεκρές λέξεις.

 

ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ (2002)

 

oryktos-ploutos-cover_300Η σκόνη

 

Η αίθουσα μύριζε καλοκαίρι
που πέρασε
κι από τους τοίχους
ακουγόταν ο καιρός
να αποστηθίζει το μάταιο.
Αδιάβαστος ο δάσκαλος
αντέγραφε από την κιμωλία
τη σκόνη που θα γίνουμε

tree-grey

Πάλι τα ίδια;

 

Θέλω μια Κυριακή που θα σε θυμάμαι σπαραχτικά
να γυρίσω πίσω χωρίς τη μνήμη
και να φωνάζει η μάνα μου
που δεν προσέχω τα πράγματά μου

tree-grey

Όπου κι αν πας

 

Όσο κι αν κρύβεσαι
θα φυσούν από μέσα σου
άνεμοι δοσίλογοι
που γυμνό θα σε παραδίνουν
στα ραπίσματα της μνήμης

 

ΓΕΝΝΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ (2014)

 

gennaiologiko-dentro-cover_300Διαπίστωση

 

Μια ξάστερη απόφαση ανατροφής
φωτίζει πιο πολύ
από μια σκοτεινή μητέρα
που η φύση έπιασε
κάποτε στον ύπνο.

tree-grey

Το χέρι σου

 

Κλείνω την πόρτα και μένουν απέξω
παραμύθια με σένα.
Εσύ περνάς από τις χαραμάδες
φως σε σκοτάδι πηχτό.
Μπερδεύομαι. Ακούω το σούρσιμο
που κάνει η προσμονή
σαράντα χρόνια χιλιόμετρα
και λέω πως είναι το χέρι σου
που ψάχνει το δικό μου στα σκοτεινά
νεογέννητη συγγνώμη ν’ αφήσει.

tree-grey

Ήθη και έθιμα του χρόνου μου

 

Κάθε πρώτη του χρόνου που έφυγες
μπαίνω με το δεξί το χέρι μου
σ’ άσπρη σελίδα μήπως σταυρώσω
καμιά λέξη και δεν είναι άνευ νοήματος η λύπη μου.
Κάθε απόκριες που μεταμφιέζω την έλλειψη σε πληρότητα
με τη μνήμη στην στάση του λωτού μήπως σε ξεχάσω
κόβω τις σελίδες τις άγραφες σε μικρά μικρά κομμάτια
και χαρτοπόλεμο κατάμουτρα στον χρόνο τα πετώ.

tree-grey

Απαίτηση

 

Ο χρόνος που σε περίμενα
ζητά ίση μεταχείριση
μ’ εκείνον που έκανα
πως ήσουν εδώ.
Δεν γίνεται του λέω
και τον βάζω σε ποίημα
μισοτελειωμένο να πενθεί.

Μαρία Χαραλαμπίδη
Τα ποιήματα σε αγγλική και γαλλική μετάφραση.