Στιχουργική

Αυτόπτης

 

Ήρθε η Άνοιξη ξανά να με παιδέψει
Να ξεκληρίσει την ελπίδα να γυρίσεις
Και το «τελειώσαμε» μαζί μου ήρθε να παίξει
Και ας το ασήμωσα με χίλιες εξηγήσεις.

Και ‘χω μια δίψα να σε δω να σου μιλήσω να σου πω
Σαν τον αυτόπτη όσα είδα κι όσα ξέρω
Πατρίδα πρόσκαιρη η σιωπή
Και ο γυρισμός σου μια γιορτή
Που τώρα νοιώθω δυνατή να υποφέρω

Δένδρο ανθίζει ξαφνικά μες τη ματιά μου
Καλή κρυψώνα για γλυκόφωνα σκοτάδια
Να γελαστεί να πεις το ναι στα όνειρά μου
Και μη φοβάσαι πάντα εγώ θα είμαι βάρδια

Και ‘χω μια δίψα να σε δω να σου μιλήσω να σου πω
Σαν τον αυτόπτη όσα είδα κι όσα ξέρω
Πατρίδα πρόσκαιρη η σιωπή
Και ο γυρισμός σου μια γιορτή
Που τώρα νοιώθω δυνατή να υποφέρω

tree-grey

Δολώνω όλες τις νύχτες μου

 

Δολώνω όλες τις νύχτες μου
με τη δική σου θύμηση
ν’ αγκιστρωθεί η ελπίδα μου
πως πίσω θα γυρίσεις
και το φυτίλι της ψυχής
με μια σου λέξη μόνο
ν’ ανάψει κι έτσι ξαφνικά
ο χρόνος να φωτίσει

Τα βλέφαρα μου έκλεισα
σα να ’τανε φτερούγες
κι ήρθανε και κουρνιάσανε
όλα τα χάδια που ‘χες
τ’ άνοιξα και πετάξανε
πουλιά για το νοτιά
στα πιο ζεστά τα σώματα
γυρεύοντας φωλιά.

Βουίζουν μέσ’ στα χέρια μου
τα χάδια που δεν σου ‘δωσα
λόγια που δεν ξεστόμισα
και μου ‘καψαν το στόμα
πολυτεχνίτης το πρωί
τα βράδια ερημοσπίτης
στερνό και πρώτο μου όνειρο
Αχ και να σ’ είχα ακόμα.

tree-grey

Ρυμουλκό

 

Καπνό φουμάρω ρυμουλκώ
να βγω απ’ το σκοτάδι
χωρίς εξάντα που θα βρω
στίγμα και αυτό το βράδυ

Το πλοίο μου είχε πλήρωμα
φιλιά γενναία και χάδια
μα χάθηκε όλο αύτανδρο
την ώρα που ‘χες βάρδια.

Στη γέφυρα της μνήμης μου
μερόνυχτα μονάχος
γιατί είναι αυτός ο χωρισμός
ασήκωτος σα βράχος

Στα σκλαβοπάζαρα του νου
τ’ όνειρο πουλημένο
σάπιο φορτίο η ζωή
στ’ αμπάρι κλειδωμένο.

tree-grey

Κερήθρα δίχως μέλι

 

Το σκοτάδι το μαθαίνω
από στήθους τόσα χρόνια
μα στα υγρά τα μάτια σου
το ξέχασα με μιας
κι ανθίσανε τα όνειρα
κι έβγαλε ο λόγος κλώνια
μα δες καιρό που διάλεξες
και συ αλλού να πας.

Σα κερήθρα δίχως μέλι
ξημερώνει ο καιρός
μόνο όποιος σε κοιμάται
ειν’ αλήθεια τυχερός.

Και κει που λέω σε ξέχασα
και πάω πλευρό ν’ αλλάξω
με βρίσκει η μνήμη μόνη μου
και είναι κακός μπελάς
φτερά πέφτουν στις νύχτες μου
θα βγήκες για κυνήγι
μου λείπεις και παιδεύομαι
στο λέω και γελάς.

tree-grey

Σκάφανδρο

 

Το σώμα σου είναι σκάφανδρο
για το βυθό του κόσμου
το τάλαντο που μου ‘κλεψαν
μ’ ένα φιλί σου δώσ’ μου

Πέρασε το κατώφλι μου
καθόλου μη φοβάσαι
με λύπες φως μου και χαρές
μόνη μου αγάπη θα ‘σαι.

Ποτάμι μου πολύβουο
στο δέλτα σου θα ζήσω
εύφορες να ‘ναι οι νύχτες μου
να μην τις χαραμίσω.

tree-grey

Η σουπιά

 

Όσα δεν φτάνει ο ποιητής
στίχους όλα τα κάνει
έτσι και ‘γω σαν τη σουπιά
τη μουσική στην μοναξιά
ρίχνω μαύρο μελάνι

Θολώνουν τότε τα νερά
και ‘γω ξεφεύγω πάλι
στο δέρμα μάτια έχω πολλά
και είναι όλα ανοιχτά
για τα δικά σου κάλλη.

Άπτερος μέρα η Κυριακή
μα εγώ για να πετάξω
στη κλίμακα του γυρισμού
τραγούδι λέω να γράψω.

tree-grey

Μεταμφιέσεις

 

Παπαρούνες τον Απρίλη
σαν τα κόκκινα σου χείλη
τζίτζικας το καλοκαίρι
χαίρομαι που σ’ έχω ταίρι

Σαλιγκάρι στη βροχή
δεν θα είμαι μοναχή
ζωηρή πυγολαμπίδα
η δικιά μου η ελπίδα

Όστρακο καλά κλεισμένο
είμαι ’δω και περιμένω
πεταλούδα μεσ’ το Μάη
η αγάπη σου μου πάει

Πεταλίδα σ’ ένα βράχο
μόνο σένα θέλω να ‘χω
αλκυόνα τον Γενάρη
στα φτερά σου μ’ έχεις πάρει.

tree-grey

Χρόνος Ηρώδης

 

Χρόνε που παίρνεις τα όνειρα
μη πάρεις τα δικά μου
να μεγαλώσουν να γενούν
τα πιο καλά παιδιά μου

Να πάρω απ’ τα χέρια τους
ένα ποτήρι νιότης
να πάψω να συστήνομαι
δεινός της θλίψης πότης

Άσε με να ονειρεύομαι
δοθείσης ευκαιρίας
γιατί αλλιώς μοιάζει να ζω
σε κόσμο ευγηρίας

Κοιμήσου και παρήγγειλα
δυο ασημένιες κούπες
να πίνουνε να ξεδιψούν
όλες οι αγάπες που ‘χες.

tree-grey

Βασιλόπιτα

 

Το χρόνο μου μοιράζω πάλι
σα βασιλόπιτα μεγάλη
κι είναι το πρώτο το κομμάτι
του φτωχού του αγωγιάτη
του μυαλού μου που θυμάται
και τη μοναξιά θυμάται.

Και κοίτα πέφτει το φλουρί
σε σένα που χάνω
και όσα δεν φτάνω ο φτωχός
τραγούδια εγώ τα κάνω

Δεύτερο κομμάτι δίνω
του σπιτιού που τρώω και πίνω
του σπιτιού που ξαγρυπνάω
αφού μόνος μου περνάω
τα γεφύρια που όλο χτίζουν
μόνο εκείνοι που ελπίζουν.

tree-grey

Μάθημα

 

Τα δέντρα και οι ρίζες τους στο χώμα
και εγώ που σ’ αγαπώ ακόμα
τη Φύση δεν μπορώ να κοροϊδέψω
το μάθημα πικρό μα το ‘μαθα απ’ έξω

Δε βρίσκω προβατάκια να μετρήσω
στα χειμαδιά σου χάδια μείναν πίσω
ο ύπνος ούτε απόψε θα με πάρει
στο σώμα σου είδα του Θεού το χνάρι

Στης λύπης το στασίδι καθισμένος
με τα δικά σου δώρα φορτωμένος
έκρυψα τα στολίδια στο πατάρι
ο χρόνος που θα ‘ρθει μη μου τα πάρει

Κόκκινη κλωστή μπλεγμένη
στης ζωής μου την ανέμη
γύρισε για να ξεμπλέξει
και το βάρος σου ν’ αντέξει

Μαρία Χαραλαμπίδη


Ενδεικτική επιλογή από 100 και πλέον στίχους τραγουδιών. Αρκετοί εξ αυτών έχουν μελοποιηθεί από τον Βασίλη Κετεντζόγλου.